پيشگفتار سپاس از آن اللَّه ، پروندهء جهانيان و درود خدا بر آقاى ما محمّد و خاندان پاكش ، به ويژه بر ذخيرهء خدا ، و نفرين الهى بر تمامى دشمنان ايشان . 1 - انديشهء درست براى پايايى دين و دور كردن تحريف از آن و استوارى امّت و به كنار داشتن انحراف از آن ، اقتضا دارد خليفه‌اى گمارده شود و جانشينى قرار داده گردد كه در علم و عمل ، از گناه و لغزش ، پاك باشد ، و اگر اين عصمت و پاكى در ميان نباشد آن جانشين يا خليفه ، ستم پيشه خواهد بود ، چرا كه خداوند مىفرمايد : وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ، « 1 » - لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ « 2 » - . بر اين اساس از قرآن استفاده مىشود كه امامت ، پيمانى خدايى است كه خداوند كسى را كه اين پيمان بر دوش او نهاده مىشود به پيامبر معرفى مىكند ، چونان ديگر اوامر و احكام كه به آگاهى پيامبر مىرساند و اين چنان است كه مكتب اهل بيت بدان باور دارد . خداوند تبارك و تعالى در حقّ پيامبرش مىفرمايد : وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى ، إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى ، « 3 » - و در حق اهل بيت مىفرمايد : إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً « 4 » - . عبد اللَّه بن جعفر بن ابى طالب در روايتى مىگويد : « چون پيامبر اكرم ( ص ) فرود آمدن آيه را نزديك ديد ، فرمود : « بخوانيد به سوى من ، بخوانيد به سوى من » ، صفيّه عرض

--> ( 1 ) بقره / 229 ؛ ستمكاران از حدود خدا تجاوز مىكنند . ( 2 ) همان / 124 ؛ پيمان من ستمكاران را در بر نگيرد . ( 3 ) نجم / 3 و 4 ؛ و سخن از روى هوى نمىگويد . نيست اين سخن جز آن چه به دو وحى مىشود . ( 4 ) احزاب / 33 ؛ همانا خداوند مىخواهد هر گونه پلشتى را از شما اهل بيت دور كند و پاك ، پاكتان گرداند .